Luisa Fernanda

LUISA FERNANDA
zarzuela w trzech aktach

20, 21, 22 oraz 27, 28, 29 marca 2026 roku
Teatr Muzyczny w Łodzi, ul. Północna 47/51

KUP BILET: premiera I / premiera II / spektakle

Teatr Muzyczny w Łodzi i Akademia Muzyczna w Łodzi zapraszają na sześć spektakli zarzueli Luisa Fernanda Federico Moreno Torroby z udziałem studentów Wydziału Sztuk Scenicznych Akademii w roli solistów. Premierowe inscenizacje odbędą się 21 i 22 marca 2026 roku, a pozostałe spektakle zaplanowano na 20 (przedpremiera), 27, 28 i 29 marca 2026 roku.

Luisa Fernanda uznawana jest za najwybitniejszy przykład zarzueli romantycznej – hiszpańskiego gatunku scenicznego zbliżonego do operetki czy musicalu, w którym recytacja przeplatana jest ze śpiewem. Według wielu źródeł jest najczęściej wystawianą zarzuelą, która na stałe wpisała się do hiszpańskiej kultury popularnej.

Luisa Fernanda jest skromną, młodą kobietą, narzeczoną świeżo mianowanego pułkownika Javiera. Bohaterka cierpi, bo zachowanie ukochanego coraz mocniej podważa szczerość jego uczuć. Niepewną sytuację pary planuje wykorzystać Vidal Hernando, właściciel ziemski, który stara się o rękę odtrącanej przez Javiera nieszczęśniczki. Burzliwa historia trawionej dylematami serca i rozumu Luisy Fernandy znajduje odzwierciedlenie w historycznych realiach dzieła – odpowiada rewolucyjnym, antyrojalistycznym nastrojom społeczno-politycznym w Hiszpanii roku 1868, wieńczącym rządy zdetronizowanej królowej Izabeli II.

Słowo od realizatorów:

Śnić sen…

Porządek kontra rewolucja. A może to tylko sen na jawie? „Luisa Fernanda” Federico Moreno Torroby rozgrywa się pozornie w realiach hiszpańskiej rewolty z 1868 roku, lecz jej puls bije dużo głębiej. W tle pobrzmiewa duch Miguela de Cervantesa i jego (o-)błędnego rycerza Don Kichota: czy warto walczyć za swoje przekonania? A jeśli to, w co wierzymy, okaże się jedynie piękną fikcją – dopowiada inny wielki Hiszpan, Calderon de la Barca, w „Życiu snem” – czy przebudzenie przyniesie wolność? Czy raczej pustkę?

Między idealizmem Vidala a nihilizmem Javiera rozciąga się napięcie bez prostych rozstrzygnięć. Jeden wierzy w zbawczą moc miłości, drugi – że tylko silni przetrwają. Jeden gotów jest spłonąć za swoje ideały, drugiego prześladują demony przeszłości. A życie – jak to życie – bezlitośnie obala mity i przekonania. Ten spektakl nie wskazuje zwycięzcy. Pyta jedynie: kim będziemy w momencie przebudzenia?

Nasza opowieść osnuta jest – na pograniczu jawy i snu –  w przestrzeni między chwalebną rewolucją 1868 roku w Hiszpanii, a wielkim światowym zrywem młodości z 1968 roku – epoki rewolucji seksualnej, czasów Wietnamu i studenckiego buntu. Młodzi ludzie wierzyli, że mogą zmienić historię siłą wyobraźni, wspólnoty i miłości. W tej perspektywie dwie daty oddalone od siebie równo o sto lat zaczynają ze sobą dialogować – jak dwa sny o wolności, które obiecują więcej, niż są w stanie spełnić.

Nad tym wszystkim unosi się refleksja Guya Deborda o „społeczeństwie spektaklu”. Rewolucja, bunt, nawet sprzeciw wobec wojny mogą stać się obrazem – rolą, którą się odgrywa. W świecie, w którym narracje łatwo zastępują życie, granica między autentyzmem a fikcją bywa nieuchwytna – dopóki nie nastąpi pęknięcie. „Luisa Fernanda” odsłania ten moment zawahania: gdy hasła zaczynają brzmieć jak puste echo, a życie domaga się konkretnej decyzji. Bo sny bywają piękne i uwodzące – lecz prawdziwa próba zaczyna się dopiero wtedy, gdy trzeba za nie zapłacić.

• muzyka – Federico Moreno Torroba
• libretto – Federico Romero, Guillermo Fernández Shaw
• tłumaczenie libretta – Ziemowit Wojtczak
• konsultacje językowe – Alicja Młynek